90 දශකයේ ශ්රී ලංකාවේ පාසල් පොත්වලට දුඹුරු ක්රාෆ්ට් කඩදාසි කවර දැමීම සාමාන්ය පුරුද්දක් නොව, පාසල්වල දැඩිව ක්රියාත්මක වූ විනය නීතියක් වුණා.
මෙහි ප්රධාන අරමුණ වූයේ රජය නොමිලේ ලබාදුන් පෙළපොත් ආරක්ෂා කර වසර කිහිපයක් නැවත භාවිත කිරීමයි. 1980 දශකයේ ආරම්භ වූ නොමිලේ පෙළපොත් වැඩසටහනත් සමඟ පොත් ආරක්ෂා කිරීම සඳහා කවර යෙදීම පිළිබඳ උපදෙස් ලබා දී තිබුණා.
ක්රාෆ්ට් කඩදාසි ශක්තිමත් සහ කල්පවතින බැවින්, දූවිලි හා තෙතමනය මෙන්ම එදිනෙදා භාවිතයෙන් පොත් ආරක්ෂා කිරීමට එය ලාභදායී ක්රමයක් වුණා. ඇතැම් අවස්ථාවල පොතේ මුල් කවරයට හානි නොවන ලෙස නූල් යොදා කවර සවි කිරීමත් සිදු කළා.
එමෙන්ම දුඹුරු කවරයට තවත් වැදගත් සමාජීය අරමුණක් තිබුණා. විවිධ මිල ගණන්වලින් යුත් වර්ණවත් කවර භාවිතයට ඉඩ නොදී, සියලු දරුවන්ගේ පොත් එකම ආකාරයට පෙනෙන ලෙස සැලසීමෙන් ආර්ථික පරතරය අවම කිරීමට එය දායක වුණා.
කවර දැමීමේ ක්රියාවලිය තුළින් දරුවන්ට තම භාණ්ඩ පරිස්සම් කිරීම, පිළිවෙළ සහ ඉවසීම වැනි පුරුදුද ඇති වුණා.
අද පෙළපොත් සෑම වසරකම අලුතින් ලැබීමත් සමඟ මෙම ක්රමය බොහෝ දුරට අතුරුදන් වී තිබෙනවා. එහෙත් දුඹුරු කවරය සමඟ බැඳුණු විනය, සමානත්වය සහ පොත් පරිස්සම් කිරීමේ සංස්කෘතිය තවමත් 90 දශකයේ පාසල් මතකයන් අතර සුවිශේෂී සලකුණක් ලෙස පවතිනවා.
